Schendt een Academische boycot de academische vrijheid?

Mogelijks wel, maar wiens academische vrijheid wordt hier dan mee bedoeld in deze context? Die van de Israëlische academici. Moeten we dan enkel de academische vrijheid van de Israëliërs beschouwen als waardevol? Daar bovenop zou het principe van academische vrijheid als een superwaarde geplaatst worden boven alle andere vrijheden wat in feite onrecht aan zou doen aan alle principes van mensenrechten. Het feit dat de Palestijnen deze basisrechten worden ontzegd inclusief academische vrijheid onder de bezetting wordt dan volledig genegeerd? Het feit dat, met uitzondering van een zeer kleine cruciale minderheid, Israëlische academische de onderdrukking door hun staat steunen, of er stilzwijgend mee instemmen wordt eveneens genegeerd. Het feit dat Israëlische academische instellingen medeplichtig waren en nog steeds zijn aan de voortgaande agressie tegen de Palestijnse maatschappij wordt genegeerd. Het feit dat Israëlische academische instellingen zelf rechtstreeks betrokken zijn bij schendingen van Palestijnse mensenrechten en international recht wordt genegeerd. Academische en culturele samenwerking verbetert Israëls imago op internationaal vlak. Door de deelname te weigeren aan culturele uitwisselingen kunnen artiesten en culturele instellingen wereldwijd een duidelijke boodschap zenden aan Israël dat hun bezetting en discriminatie t.o.v. de Palestijnen onaanvaardbaar is. In het bijzonder is de academische boycot in staat om een significante impact te hebben op het etablissement dat verantwoordelijk is voor het ontwikkelen en verspreiden van theorieën en kennis voor het verder zetten van Israëls bezetting en discriminatie.

Waarom

Terwijl Israëlische academici, zangers en schrijvers van relatieve wereldwijde bewegingsvrijheid genieten en toegang hebben tot goed uitgeruste faciliteiten, beperkt Israël de bewegingsvrijheid van de Palestijnen en zijn de fondsen en middelen van culturele en academische faciliteiten beneden alle peil. Het Palestijnse culturele erfgoed wordt bewust vernietigd door Israëlische aanvallen en de Israëlische academische instellingen blijven de bezetting verder steunen.

Terwijl de Palestijnse cultuur wordt onderdrukt en vernield, leveren Israëlische academische instellingen “strategische analyses” raad aan de militaire en inlichtingendiensten. Israëlische wetenschappers ontwikkelen nieuwe kennis voor wapenuitrusting van de bezettingslegers. Op een zeer reële en praktische wijze leveren Israëlische academici de materiële en intellectuele steun aan de voortdurende bezetting en het geweld tegen het Palestijnse volk en in het bijzonder het vernietigen van het Palestijnse onderwijssysteem en de discriminatie tegen Palestijnen binnen Israël.

Op ideologisch niveau leveren academici, zoals Professor Arnon Sofer van de Haifa University, die befaamd is voor zijn stelling dat Arabische Israëliërs een ‘demografische bedreiging’ vormen voor de Israëlische staat, het onderzoek, de argumenten en de nieuwe leiders voor de Israëlische staat. Israëlische universiteiten zijn sterk gelinkt aan de Israëlische economie, die steun geeft aan de voortdurende bezetting en deze ook mogelijk maakt. Israëlische academici, die de verantwoordelijkheid hebben om mensenrechtenschendingen van hun staat aan het licht te brengen, falen hier flagrant in.

Israëlische academici kunnen zichzelf niet vrijstellen van een boycot op basis van ‘academische vrijheid’ terwijl ze niet opkomen voor de academische vrijheid van de Palestijnen. Israëlische academici zwegen toen in juni 2007 de Knesset (Israëlische parlement) de onderwijstoelage met 24 procent verlaagde voor kinderen wiens ouders niet in het leger hadden gediend, waardoor bewust Palestijnen worden gediscrimineerd die in Israël wonen. Ze zwegen toen Israël de campus van de al-Aqsa Universiteit in Gaza bulldozerde op 16 March 2004.

Ze zeggen niets als de bezetting de Vierde Conventie van Genève met de voeten treedt, alsook de Conventie van de Rechten van het Kind door Palestijnse kinderen te verhinderen hun scholen te bereiken. Het Palestijnse onderwijssysteem in de Westbank, in Jeruzalem en in de Gazastrook staat op het punt ineen te storten doordat toegang tot onderwijsinstellingen wordt ontzegd aan personeel en studenten. Tussen 2000 en 2007 werden 803 kinderen gedood en 450 zijn nog steeds opgesloten (in Israëlische gevangenissen).

De bezetting valt onderwijsgebouwen aan. Meer dan 300 scholen zijn beschadigd door militaire aanvallen. Bir Zeit universiteit werd afgesloten d.m.v. een militair checkpoint gedurende 2,5jaar tussen 2001 en 2004. In 2003 werden de Hebron Universiteit en de Palestijnse Polytechnische Universiteit gesloten voor respectievelijk 6 en 3 maanden. Binnen Israël zelf wordt onderwijs verstrekt op basis van apartheidsprincipes.

De Israëlische staat tracht alle stemmen, die het zuiver joodse karakter van instellingen aan de kaak stellen, uit te sluiten. Kinderen worden opgevoed met een curriculum dat expliciet hun Palestijnse identiteit ontkent, en de staat ziet er strak op toe dat Arabische scholen aan deze rol voldoen. In september 2005 annuleerde het ministerie van onderwijs een experimenteel onderwijsprogramma omdat het artikels bevatte van Edward Said en van een Arabisch lid van de Knesset, Dr. Azmi Bishara.

In Israëlische scholen worden de politieke activiteiten van de Palestijnse leerkrachten altijd al strikt gecontroleerd zowel in de klas als erbuiten. Leerkrachten worden niet aangenomen of ontslagen omwille van veiligheidsredenen. Universiteiten hebben reeds flyers verdeeld aan internationale studenten om hen te waarschuwen en hen aan te raden weg te blijven van Palestijnse regio’s binnen Israël.

Hoe

1. Weiger elke vorm van deelname aan academische en culturele coöperatie en van gezamenlijke projecten met Israëlische instellingen; 
2. Pleit voor een uitgebreide boycot van Israëlische instellingen op nationaal en internationaal niveau, met inbegrip van opschorting van alle vormen van financiering en subsidies aan deze instellingen; 
3. Stuur aan op het desinvesteren door internationale academische instellingen uit Israël; 
4. Werk actief voor een veroordeling van het Israëlische beleid door het voorleggen van resoluties aan de academische, professionele en culturele verenigingen en organisaties; 
5. Ondersteun de Palestijnse academische en culturele instellingen rechtstreeks, zonder hen te verplichten een partnerschap aan te gaan met Israëlische collega’s als impliciete voorwaarde voor deze steun.

Meer info: http://pacbi.org/etemplate.php?id=1108